Nofreno

Οι Nofreno μιλούν στο Discobole για το νέο τους δίσκο, τον ελληνικό στίχο και το δικό τους αντιρατσιστικό μανιφέστο.

Nofreno

Photo credits: TASPHO

Η νέα χρονιά έφτασε και μαζί της νέες, μουσικές ανακαλύψεις. To 2021 μας (ξανα)συστήνει τους Nofreno, που έρχονται με καινούριο, δυνατό υλικό φέτος. Οι Nofreno φυσικά δεν είναι τίποτα νεοσσοί. Το συγκρότημα από τη Λευκωσία από το 2018 δίνει τη δική του απάντηση στον ελληνικό heavy rock ήχο. Γράφοντας τη δική τους μουσική, με δικό τους, ελληνικό στίχο δημιουργούν συναισθηματικά φορτισμένες ιστορίες. Οι ιδέες και οι σκέψεις τους έχουν κάτι το χειμαρρώδες και άγριο. Ο συνεχώς εξελισσόμενος ήχος τους κινείται σε heavy rock, stoner και metal τόνους. Ταυτόχρονα όμως καταφέρνουν να διατηρούν μια αυτοσυγκράτηση και τεχνική αρμονία πολύ μεγαλύτερη των χρόνων και της εμπειρίας τους. Κάθε κομμάτι τους μοιάζει να αποτελεί ένα ξεχωριστό μικρόκοσμο. Από τον πρώτο τους κιόλας δίσκο, “Δίσκος Πρώτος”, το 2019, φάνηκε πως οι Nofreno έχουν πολλά να πουν.

Φέτος, ετοιμάζονται να κυκλοφορήσουν τον δεύτερο δίσκο τους “Κάτι Σκοτεινό και Απέραντο”, κάπου τον Φλεβάρη. Η πρώτη γεύση από το άλμπουμ, ωστόσο, ήρθε από την πρώτη μέρα του νέου έτους, με το πρώτο single του δίσκου, “Είμαστε Όλοι Μετανάστες- Immigrants we are all”.

Με μεγάλη χαρά μίλησα, λοιπόν, με τους Nofreno για τη νέα τους δουλειά και τους επόμενους στόχους τους.

Πώς γεννήθηκαν οι Nofreno;

Οι Nofreno γεννήθηκαν σε ένα μικρό στούντιο στη Λευκωσία, όπως παλιά στα γκαράζ ετοιμόρροπων σπιτιών. Έτσι μας αρέσει να λέμε ,για να θυμόμαστε όλες εκείνες τις μουσικές προσπάθειες που κάναμε σα παιδιά σε σπίτια φίλων. Ξεκινήσαμε το καλοκαίρι του 2018 και στις 31 Δεκεμβρίου της ίδιας χρονιάς παρουσιάσαμε, στην πρώτη μας εμφάνιση, τον πρώτο μας δίσκο.

Ετοιμάζεστε να κυκλοφορήσετε το δεύτερο δίσκο σας “Κάτι Σκοτεινό και Απέραντο”. Μιλήστε μου λίγο για αυτό. Τί σημαίνει για εσάς “σκοτεινό και απέραντο”;

Ο δεύτερος δίσκος “Κάτι Σκοτεινό και Απέραντο” αποτελείται από δέκα κομμάτια και συνολικά διαρκεί λίγο περισσότερο από 40 λεπτά. Είναι μια ωμή περιγραφή σκέψεων και συναισθημάτων που πιστεύουμε ότι αντικατοπτρίζει τον περισσότερο κόσμο. Ο δίσκος χρειάστηκε μισό χρόνο για να γραφτεί και ακόμα μισό για να ηχογραφηθεί. Πήραμε το χρόνο που έπρεπε έτσι ώστε να μπορούμε να μεταφέρουμε όλες τις εικόνες και τα συναισθήματα που θέλαμε μέσα από τον ήχο του. Όσον αφορά την ονομασία του, θα μπορούσαμε να αποδώσουμε αρκετές ερμηνείες. Όμως θεωρούμε πιο σωστό να αφήσουμε τον κάθε ακροατή να το ερμηνεύσει με το δικό του τρόπο.

Πώς συγκρίνεται με το πρώτο άλμπουμ, “Δίσκος Πρώτος”, και τί διαφορές θα εντοπίσει κανείς; Νιωθετε πιο ώριμοι μουσικά σε αυτό;

Από τα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα είναι φανερό ότι ο δεύτερος δίσκος δεν έχει σχέση με τον πρώτο. Ο πρώτος δίσκος ήταν η γνωριμία μας με το κοινό μας. Η βιασύνη μας για δημιουργία, η ανάγκη μας να πούμε κάποια πράγματα. Ο δεύτερος δίσκος είναι όλα αυτά, όμως με δουλειά ενός χρόνου για τη δημιουργία του. Ο ήχος του είναι εμφανέστατα πιο γεμάτος και πιο δουλεμένος. Παράλληλα οι στίχοι διατηρούν την ωμότητα του πρώτου με ένα πιο ποιητικό και προσιτό τρόπο έκφρασης. Σίγουρα είμαστε πιο συνειδητοποιημένοι με το τι θέλουμε να κάνουμε και το πώς πρέπει να δουλέψουμε για να γίνει αυτό εφικτό.

Διάβασα κάπου προς το πρώτο lockdown το περάσατε μαζί, κλεισμένοι στο στούντιο. Πώς ήταν αυτή η εμπειρία εγκλεισμού/ συμβίωσης;

Βρήκαμε το χρόνο που χρειαζόμασταν για να συγκεντρώσουμε όλες τις ιδέες που είχαμε ηχογραφήσει κατα καιρούς και όλους τους διάσπαρτους στίχους που είχαμε γράψει. Βρήκαμε την ευκαιρία να μπούμε ως σύνολο, αλλά και ο κάθε ένας ατομικά, σε μια κατάσταση κατάλληλη για δημιουργία χωρίς χρονικούς περιορισμούς.

Γράφετε τη δική σας μουσική, με αρκετά δυναμικό στίχο. Έχει ιδιαίτερη σημασία στην καλλιτεχνική σας έκφραση ο ελληνικός στίχος;

Νιώθουμε την ανάγκη να μιλήσουμε για πράγματα που όλοι σκεφτόμαστε αλλά φοβόμαστε να πούμε δημόσια. Δεν αποκλείουμε μελλοντικά τον ξένο στίχο. Όμως το να τα λέμε ωμά, όπως τα ζούμε, θα είναι πάντα πρωταρχική μας ανάγκη και ο καλύτερος τρόπος για να εκφραστεί κάποιος είναι να μιλήσει στη μητρική του γλώσσα, όποια και αν είναι αυτή.

Υπάρχει κάποια στιγμή για την οποία νιώθετε ιδιαίτερα περήφανοι ή κάποια στιγμή που νιώσατε πως είχατε “πετύχει”;

Είναι πάρα πολύ γρήγορα να μιλήσουμε για στιγμές επιτυχίας. Ας πούμε απλά ότι αυτός ο δίσκος μας φέρνει ένα βήμα πιο κοντά στο επόμενο σκαλί. Άλλωστε για να μπορείς να μιλήσεις για κάποια επιτυχία, πρέπει να ανέβεις στην κορυφή και να κοιτάξεις πίσω.

Πρόσφατα κυκλοφορήσατε το πρώτο single από το νέο δίσκο, “Είμαστε όλοι μετανάστες”. Νιώθω πως έχει κάποιες πολιτικές υφές. Το 2021, πόσο σημαντικό είναι να λάβουμε όλοι αυτό το μήνυμα;

Το κομμάτι μας “Είμαστε όλοι Μετανάστες – Immigrants we are all” είναι ένα αντιρατσιστικό μανιφέστο. Μιλάει για τη διαφορετικότητα ως το μεγαλύτερο μας κοινό και για τη καταπολέμησή του ως το μεγαλύτερο λάθος μας. Θίγει το φυλετικό, την ομοφυλοφιλία, το προσφυγικό, την ισότητα και άλλα θέματα που απασχολούν ή τουλάχιστον θα έπρεπε να απασχολούν τον καθένα μας. Όπως είπαμε ξανά, το να νιώθεις ξένος προς τον εαυτό σου είναι μεν προσωπικό πρόβλημα, που προκαλείται όμως από τη κοινωνία, θέτοντας έτσι τη διαφορετικότητα στο στόχαστρο και δημιουργώντας ένα φαύλο κύκλο.

Ποιά είναι για εσάς τα απαραίτητα συστατικά στοιχεία για τη δημιουργική διαδικασία; Έχετε κάποιες ιδιαίτερες μουσικές επιρροές στις οποίες στρέφεστε για έμπνευση;

Κάθε δημιουργική περίοδος είναι διαφορετική. Αυτό συμβαίνει κυρίως γιατί εμείς ως άνθρωποι και κατα συνέπεια ως δημιουργοί δεν είμαστε στάσιμοι. Τα προηγούμενα χρόνια προσπαθούσαμε να γράφουμε μουσική που να ακούγεται και να θυμίζει τα δικά μας προσωπικά ακούσματα. Τώρα πια όταν γράφουμε, ξέρουμε πότε είναι Nofreno και πότε δεν είναι. Έχουμε βρει το δικό μας χαρακτήρα και εξελισσόμαστε σύμφωνα με αυτόν.

Το να είσαι καλλιτέχνης, ιδίως στην Ελλάδα, είναι αρκετά δύσκολο και τώρα με την πανδημία ίσως ακόμα περισσότερο. Αντιμετωπίσατε εμπόδια στην πορεία σας; Πόσο δύσκολο είναι στην τωρινή φάση που δεν υπάρχει και η δυνατότητα για live;

Καταστάσεις σαν αυτές ρίχνουν την τέχνη σε “χειμερία νάρκη”. Δυστυχώς κάτω από αυτές τις συνθήκες, ιδίως όταν βιοπορίζεσαι από την τέχνη σου, φτάνεις σε σημείο οικονομικής και συναισθηματικής εξαθλίωσης, πράγμα που οφείλει να προνοεί η εκάστοτε κυβέρνηση προστατεύοντας έτσι τους δημιουργούς της. Όσον αφορά τη μουσική, η απαγόρευση των εμφανίσεων ήταν το μεγαλύτερο, μεν, αναγκαίο, δε, κακό. Είναι κρίμα που υπάρχει ακόμα η ανάγκη να θυμίζουμε ότι η τέχνη μπορεί να είναι επάγγελμα και κάποιος να βιοπορίζεται αποκλειστικά από αυτό. Ευελπιστούμε ότι η περίοδος καλλιτεχνικής ξηρασίας θα τελειώσει σύντομα και ότι η τέχνη θα ανθίσει ακόμα πιο δυνατή μέσα από δημιουργίες της περιόδου αυτής.

 

Τί σημαίνει για εσάς “κανονικότητα” και πρέπει να επιστρέψουμε τελικά σε αυτήν;

Η “κανονικότητα” του καθενός είναι καθαρά προσωπική υπόθεση και όχι μια φράση που μπορεί να αντικατοπτρίσει κάποιο κοινωνικό σύνολο ή κατάσταση. Η “επιστροφή στη κανονικότητα” είναι μία λανθασμένη φράση καθησύχασης, αφού τίποτα δεν θα είναι ίδιο στην προσπάθεια αναπαράστασης μιας παρελθοντικής κατάστασης. Καλύτερα να προετοιμαζόμαστε και να αγωνιζόμαστε για μια νέα “κανονικότητα” καλύτερη από τη προηγούμενη.

Τι ελπίζετε με αυτό τον δεύτερο δίσκο και ποιοί είναι οι στόχοι σας για την επόμενη, ας πούμε, πενταετία;

Με το δεύτερο δίσκο μας “Κάτι Σκοτεινό και Απέραντο” ευχόμαστε να μιλήσουμε σε ακόμα περισσότερο κόσμο για όσα μας απασχολούν. Πιστεύουμε ότι με τη μουσική μας ερχόμαστε κοντά σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη να νιώθουν ότι δεν είναι μόνοι και ότι υπάρχει κάποιος, κάπου, που στέκεται μπροστά και μιλάει για αυτούς. Τουλάχιστον αυτό θέλουμε να πιστεύουμε. Αυτό μας δίνει δύναμη να συνεχίζουμε να δουλεύουμε. Η επόμενη πενταετία ξέρουμε ότι είναι κρίσιμη για εμάς, οπότε θέλουμε και οφείλουμε να την αξιοποιήσουμε.

Nofreno

Ευχαριστούμε θερμά τους Nofreno, Δημήτρη Μύλη (φωνή, κιθάρα), Χαράλαμπο Χαραλάμπους (κιθάρα), Κωνσταντίνο Χατζηγεωργίου (μπάσο) και Φραγκίσκο Πετρίδη (ντραμς).

Elektra Vais

Author Elektra Vais

More posts by Elektra Vais

Leave a Reply