AC/DC

Οι Thunder from Down Under, οι legendary AC/DC επέστρεψαν ύστερα από 6 χρόνια με το 17ο άλμπουμ τους!

AC/DC

Οι AC/DC είναι είτε η πιο τυχερή είτε η πιο άτυχη μπάντα ever. Από τη μία είναι κατοχυρωμένα μία από τις μεγαλύτερες rock μπάντες στην ιστορία. Από την άλλη έχουν περάσει πολλά. Πρώτα, χάνουν τον χαρισματικό τους frontman Bon Scott ακριβώς πάνω που απογειώνεται η καριέρα τους. Σ’ αυτό απαντούν με την προσθήκη του Brian Johnson και τη δημιουργία του επιδραστικού άλμπουμ-μανιφέστο ‘Back In Black’. Το 2017 πεθαίνει ο Malcolm Young, η ψυχή του συγκροτήματος. Έπειτα ο Brian Johnson παθαίνει σοβαρή βλάβη με την ακοή του μετά από ένα live στον Καναδά. Το πρόβλημα είναι αρκετά σοβαρό ώστε να τον βγάλει από το παιχνίδι για αρκετό διάστημα. Παράλληλα ο Phil Rudd εξαφανίζεται ύστερα από σοβαρά νομικά ζητήματα και ο μπασίστας Cliff Williams βγαίνει (για λίγο) στη σύνταξη. Επιπλέον όλων αυτών είναι και το γεγονός ότι τα εναπομείντα μέλη των AC/DC είναι και μιας ηλικίας.

Εκεί όμως που τους είχαμε ξεγράψει, που ίσως και οι ίδιοι είχαν ξεγράψει τους εαυτούς τους, they’re back baby! Οι AC/DC, στην τρίτη ηλικία πλέον, δεν φαίνεται να το βάζουν κάτω. Έξι χρόνια μετά την κυκλοφορία του ‘Rock or Bust’ το 2014 επιστρέφουν με έναν ακόμα δίσκο, τον 17ο της καριέρας τους. Όπως γράφει ο Tony Hicks στο Riff “Το συγκρότημα επιβίωσε την punk, new wave, disco, techno, Britpop, grunge, thrash και οποιοδήποτε άλλο μουσικό trend των τελευταίων 45 και χρόνων μπορείς να σκεφτείς, με τα κεφάλια κάτω, ροκάροντας.”

AC/DC

Ο νέος δίσκος των AC/DC ονομάζεται ‘Power Up’ και είναι ακριβώς αυτό που περιμένεις.

Θα γίνω πιο συγκεκριμένη. 47 χρόνια τώρα οι AC/DC παίζουν ουσιαστικά το ίδιο κομμάτι, χωρίς να αλλάξουν ένα μόριο αυτού που είναι μουσικά και στυλιστικά. Το να αλλάξουν οι AC/DC είναι το ίδιο πιθανό με το να ανατείλει ο ήλιος απ’ τη δύση, η Αμερική να μην είναι ένα σωρό ρατσιστές και ο γάτος μου να σταματήσει να με ξυπνάει στις 5 το πρωί περπατώντας πάνω στο κεφάλι μου. Από απίθανο εώς ακατόρθωτο. Εν συνόψει λοιπόν, ο νέος δίσκος είναι η μαγευτική, σπάνια, σχεδόν πνευματική εμπειρία ενός άλμπουμ AC/DC. ΑΚΡΙΒΩΣ το ίδιο με κάθε άλλο άλμπουμ AC/DC που έχεις ακούσει ποτέ.

Το λάθος διαβάζοντας την παραπάνω κριτική θα ήταν να θεωρήσεις πως το λέω αρνητικά.

Καταρχάς το πως ο 73 χρονος Johnson μπορεί ακόμα και βγάζει τις χαρακτηριστικές του βραχνές στριγγλιές αποτελεί ένα γνήσιο μυστήριο. Παρομοίως και με τη μοχθηρή, μανιασμένη κιθάρα του Young, ο οποίος εμφανίζεται στα 65 με την κλασική μαθητική στολή του. Όσο για το θέμα της εξέλιξης, εδώ δεν μιλάμε για τον David Bowie. Η συγκεκριμένη μπάντα δεν ήταν ποτέ καλή επειδή άλλαζε και εξελλισόταν με τον καιρό. Ούτε για την ικανότητα της να σε εκπλήξει συνεχώς με καινούρια πράγματα. Είναι καλή διότι παρά τα χρόνια έμεινε αυθεντική σε αυτό που είναι. Και δεν είναι διόλου εύκολο να έχεις αυτό το consistency. Είναι σαν όλες οι πρωταρχικές μορφές ζωής να είχαν κοιτάξει την εξέλιξη κατάματα και να είχαν πει “ΟΧΙ”. Μόνο που σε αντίθεση με εκείνες, οι Αυστραλοί βρήκαν τη φόρμουλα της μακροβιότητας και όπως όλα δείχνουν μπορούν ακόμα να είναι οι AC/DC.

Δεν θα υπεραναλύσω το δίσκο, γιατί δεν έχω πολλά να πω. Ακούγοντας το πρώτο single “Shot In The Dark” θυμήθηκα τις παλιές εποχές του Supernatural, όταν ήταν ακόμα καλό. Αυτό το κομμάτι σίγουρα θα έπαιζε τέρμα μέσα στην Impala του Dean Winchester. Τα υπόλοιπα 11 κομμάτια του άλμπουμ κινούνται, προβλέψιμα, στο ίδιο μήκος κύματος. Από το εναρκτήριο “Realise” ως τα “Demon Fire” και “System Down” η μπάντα παραδίδει μαθήματα συνέπειας, μένοντας true to their rock.

Το ‘Power Up‘, που κυκλοφορεί επίσημα στις 13 Νοεμβρίου, είναι αφιερωμένο στον Malcolm Young και παρά τις προσωπικές δυσκολίες όλοι δέχθηκαν να επιστρέψουν. Τη θέση του Young έχει πάρει πλέον ο ανηψιός του Stevie, ωστόσο το πνεύμα και η επιρροή του είναι φανερά ακόμα εκεί. Επίσης υπάρχει κάτι αρκετά παρηγορητικό στο ότι μπάντες όπως οι AC/DC συνεχίζουν να βγάζουν μουσική. Ιδίως με όλα αυτά που συμβαίνουν τώρα στον κόσμο.

“Αυτή η χρονιά ήταν τόσο κακή και είναι απελπιστικοί καιροί για όλους. Όμως αυτός ο δίσκος φέρνει την απόλυτη δύναμη της rock&roll που άλλα είδη μουσικής δεν μπορούν να φτάσουν. Ελπίζω το άλμπουμ να κάνει τα παιδιά που θα το ακούσουν να βγουν και να αγοράσουν μια κιθάρα.”- Brian Johnson.

AC/DC Αν δεν σου αρέσουν γενικά οι AC/DC, αν και δεν βλέπω το λόγο, τίποτα, ποτέ δεν πρόκειται να σου αλλάξει γνώμη. Σίγουρα όχι αυτό το άλμπουμ. Αν σου αρέσουν, τότε το ‘Power Up’ θα σε ευχαριστήσει. Το μονάδικο ερώτημα τώρα είναι πώς οι AC/DC και άλλες μπάντες που τα άλμπουμ τους είναι γραμμένα για να ακούγονται σε μεγάλες αρένες θα μπορέσουν να αποδώσουν τη στιγμή που τα στάδια για τα οποία προορίζονται παραμένουν κλειστά. Θα δούμε πιθανά στο μέλλον άλλη μια παγκόσμια περιοδεία τους; Θα καταφέρουμε να ακούσουμε τα κομμάτια αυτά έτσι όπως πρέπει να ακουστούν; Ο χρόνος θα δείξει. Πάντως αν έπρεπε να ποντάρω σε κάτι θα πόνταρα σε αυτούς.

Αν ο κόσμος γύρω μας αλλάζει, οι AC/DC ας μην αλλάξουνε ποτέ.

Elektra Vais

Author Elektra Vais

More posts by Elektra Vais

Leave a Reply